خصوصیات ویژه جهادگران

خصوصیات ویژه جهادگران

امیر سپهبد شهید علی صیاد شیرازی در دیدار آقای جزایری و گروه مستندساز جهاد استان فارس با ایشان که در زمستان 1377 انجام شد،ضمن بیان خاطراتی از حماسه آفرینی جهادگران جهاد سازندگی در مناطق غرب و جنوب کشور در سالهای جنگ تحمیلی. خصوصیات بچه های جهاد را اینگونه تشریح می کنند: جهادگران یک خصوصیتی داشتند که دیگر رزمندگان نداشتند. به خاطر این خصوصیت هم اسمش جهاد است وگرنه می توانستند بگویند:ارتشی ،سپاهی، بسیجی.

اولین خصوصیت جهاد که خیلی مهم بود و هنوزمن به این دید، احترام و به شخصیت شان با این دید نگاه می کنم. این بود که در ذهنشان نشدنی معنی نداشت.ی عنی همه چیز را شدنی می دانستند. چون همه چیز را برای خدا می دانستند و می خواستند برای خدا کار کنند، خوب معلوم بود که خدا برایشان اخلاص را فوران کرده بود.این نبود که بخواهند منیت نشان بدهند...خداوند فکرشان را روشن می کرد. قدمهایشان را محکم می کرد.فعالیتشان را برکت می داد و همه چیز را شدنی می کرد.

دوم:همگانی بودن نقش جهاد است.جهاد را به هیچ وجه نمی شد محدود کرد، که در این محور کار کند یا آن محور. بدرد همه جا می خورد. جهاد بعدها شکوفا شد و تخصصی تر برخورد کرد و به انسجام رسیدو سازمانش منسجم تر و امکاناتش وسیع تر شد. تجربه شان قوی تر شد. بالاترین جایگاه جهاد در جبهه های نبرد ،نقش مهندسی جنگ بود. تا ما یگانها را برای رزم سازماندهی می کردیم. همه می گفتند جهاد ما از کجاست. اینقدر به برکت جهاد آشنا شده بودند...همگانی بودن جهاد علاوه بر اینکه ما را غنی می کرد، در جبهه های رزم باعث وحدت بیشتر رزمندگان دیگر بودند.همه جا جهاد بودن یعنی ملاک هائی بودند برای پر کردن خلاء ها.

سوم: از آفت درجه یا موقعیت فرماندهی دور بودند. جهادگران را با اسم یا چهره می شناختیم. رئیس که نمی گفتند! مسئول می گفتند. وقتی می رفتی کنارشان، همه لباس خاکی بسیجی پوشیده بودند. اصلا نمی شد تشخیص داد کی بزرگتر است و کی کوچکتراست. همه شان برادر و یکپارچه بودند.آن تقوائی که باید حاکم باشد بین رزمندگان اسلام، خداوند متعال نصیب این رزمندگان جهادی کرده بود.

چهارم: سرعت بخشیدن به پروژه هائی بود که این پروژه ها در استاندارد خودش، یک زمان مشخصی داشت.. من سایت هاگ را شنیده بودم که در استاندارد اولش 6 ماهه بوده. شش ماهه یک آتش بار هاگ را با کلی ریزه کاری های فنی مهندسی در سه قسمت آماده می کردند. جهادگران به چنین اعدادی فکر نمی کردند.آقای جزایری گفتند جهاد سایت هاگ را 18 روزه یا 20 روزه آماده کرد. بعد از این زمان ، طوری شد که ما در یک عملیاتی که فرصت بیشتر از یک هفته نداشتیم به جهاد تحمیل می کردیم که سایتها را در فلان جا باید آماده کنید. آنها هم نمی گفتند نه.

پنجم: در اواخر جنگ طوری شده بود که حتی اگر ارتشی و سپاهی یک خورده جبهه هایشان را مستقل کرده بودند، دیدند حریف جهادی ها نمی شوند که مستقل کنند. از یک طرف سپاه و ارتش، جهادی را می خواست که جزو سازمان رزمش باشد و از یک طرف،انگیزه خود جهادگران که استوار مانده بودند در این خصیصه که خودشان را در یک جائی محدود نکرده که انحصار به آنها داشته باشد. درنتیجه  درهمه جا آثار وجود مبارک همرزمان  جهاد ما دیده می شد و ما به وجود آنها افتخار و مباهات می کردیم.

منبع: مصاحبه شهید در مرکز حفظ آثار دفاع مقدس جهادکشاورزی فارس

 

 

اشتراک این مطلب

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

درباره ی کانون

تشکل (سازمان) مردم‌نهاد «کانـون سنگرسازان بی‌سنگر»، در سال 1383 با همت هیأت‌امنای آن که متشکل از «347» نفر از فرماندهان و باسابقه‌ترین نیروهای عملیاتی و ستادی «6» قرارگاه (لشگر)، «14» تیپ و «69» گردان مهندسی رزمی و پشتیبانی جنگ جهاد سازندگی در دوران دفاع مقدس ـ از سراسر کشور ـ بودند، تأسیس گردید و باعث شد این نیروها مجدداً گرد هم آیند.

 

با این اوصاف، «کانـون سنگرسازان بی‌سنگر» مؤسسه‌ای فرهنگی ـ صنفی در راستای اهداف انقلاب اسلامی است که به منظور حفظ انسجام نیروهای پ.م.ج.ج، تلاش در جهت ادامة راه شهدای جهاد، حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، گرامیداشت یاد و خاطرة شهدای جهادگر و ایثارگران سازمان پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد (پ.م.ج.ج) در هشت سال دفاع مقدس، حمایت از ایثارگران جهاد و خانواده‌های ایشان و ترویج فعالیت‌های فرهنگی، علمی و تخصصی این عزیزان، تأسیس شده و فعالیت می‌نماید.

آخرین مطالب

عضویت در خبرنامه

کاربر گرامی؛ لطفا برای اطلاع از فراخوان‏ ها و اطلاعیه های کانون سنگرسازان بی سنگر عضو شوید.